fot. Thinkstock

O DIECIE BARF - WYWIADY

 

 Zapraszamy na kolejną część lektury w ramach z cyklu o sposobach żywienia psów.  Tu przedstawimy krótkie wywiady z psiarzami, którzy stosują ten sposób żywienia. Dzięki ich uprzejmości, udało się zgromadzić wiele ciekawych, wziętych z życia przykładów wpływu BARF-u na psy różnych ras, w różnym wieku, o różnym stanie zdrowia, różnej użytkowości, różnych zapotrzebowaniach energetycznych. Tymi odpowiedziami chcielibyśmy podzielić się z czytelnikami w nadziei, że pomogą one rozwiać wiele wątpliwości dotyczące BARFowania. Wywiadów udzielili właściciele bardziej i mniej doświadczeni w karmieniu BARF-em, właściciele psów chorych i zdrowych, bardziej i mniej aktywnych. Wśród nich nie spotkaliśmy się z ani jedną negatywną opinią na temat tej diety, chociaż nie szukaliśmy samych opinii pozytywnych. Ciekawe doświadczenia, jakimi podzielili się z nami, pozwalają spojrzeć na naturalne żywienie w innym świetle – nie tylko przez pryzmat naukowych definicji i obliczeń, ale zdrowia i radości psów – co jest najważniejsze dla nas, psiarzy. Ich wypowiedzi pozwalają również obalić kilka popularnych mitów – przede wszystkim ten, że diety naturalnej nie sposób tak zbilansować, aby zapewnić naszemu pupilowi zdrowie, zaś mnogość przypadków, w których zmiana diety na BARF poprawiła stan zdrowia, jest zaskakująca.


MARTA – hodowca, jej podopieczni biorą udział w wystawach psów rasowych:

1. Wiek i rasa Twoich psów

Pierwszy pies- mieszaniec, suka około 25 kg- już nie żyje. Drugi to staffik- samiec, ma 4 lata, a trzeci suka staffik w wieku 20 miesięcy.

2.Od jakiego czasu stosujesz BARF?

Karmię BARF-em od prawie 6 lat.

3.Czy wcześniej Twój pies był na innej diecie?

Suka mieszaniec do ósmego roku życia była głównie na suchej karmie; okresowo na gotowanym lub diecie kombinowanej: suche-gotowane. Samiec staffik na BARF-ie od 9-go tygodnia do 12 miesiąca życia – przerwa na suche karmy – powrót do BARF  w wieku 2,5 roku. Suka staffik - 100% BARF-owa, od odsadzania od matki do dziś; planujemy barfować również w okresie ciąży i laktacji, jak i odsadzać szczenięta zgodnie z zasadami BARF.

4.Co skłoniło Cię do zmiany diety na BARF?

Skłoniła mnie ciekawość, chęć urozmaicania diety psa zamiast żywienia ciągle gotową karmą, pozytywne opinie w internecie od osób stosujących BARF.

5.Czy Twój pies cierpi na choroby, na które może mieć wpływ dieta (np. alergie, nietolerancje, zaburzenia hormonalne)? Jeżeli tak, czy zmiana diety na BARF wpłynęła na stan zdrowia?

Suka mieszaniec cierpiała na niedoczynność tarczycy, a w późniejszym okresie na nowotwór otrzewnej. Zmiana diety na BARF poprawiła zarówno wyniki tarczycowe jak i ogólną morfologię i biochemię krwi, szczególnie poziom enzymów wątrobowych. Z BARF  zrezygnowaliśmy dopiero na kilka ostatnich miesięcy życia – przy zaawansowanym nowotworze jamy brzusznej suka cierpiała na zaparcia przy podawaniu kości i zdecydowałam się na przestawienie jej na karmę bezzbożową, składowo podobną do BARF. U staffika nie widziałam wpływu diety na same objawy alergii – jest uczulony na kurczaka, wołowinę, jaja i nabiał, i nasilenie objawów alergii zależało bardziej od obecności tych składników niż rodzaju diety (karma/BARF). Było jednak kilka marek suchych karm, które wywołały reakcję alergiczną mimo braku uczulających pokarmów w składzie – prawdopodobnie uczuliły go jakieś konserwanty.

6. Czy i jak zmiana diety na BARF wpłynęła na ogólną kondycję psa?

U suki mieszańca bardzo poprawił się stan i zapach sierści, zszedł kamień nazębny, poprawił się zapach z pyska, zmniejszyła ilość tkanki tłuszczowej na rzecz mięśni, zanikły problemy z gruczołami okołoodbytowymi i problemy trawienne, biegunki, które co jakiś czas bez wyraźnej przyczyny miała na suchej karmie; suka przestała też interesować się zjadaniem odpadków na spacerach, poprawiło się trawienie i wchłanianie (mniejsze kupy). U samca staffika bardzo wyraźny był wpływ barfu na sylwetkę, kondycję, masę mięśniową, energię – jak i na stan zębów.

7. Czy sugerowałaś się jakimiś mitami na temat tej diety, które okazały się nieprawdą po wprowadzeniu jej w życie?

Nieco niepokoiły mnie mity o łamaniu się kości długich drobiu na ostre drzazgi – dopiero po rozpoczęciu diety zobaczyłam, że kości te na surowo są bardzo elastyczne, a dodatkowo jeśli już trafi się przy gryzieniu ostry kawałek, pies po prostu go zostawia.

8. Jakich składników używasz? Czy zwracasz uwagę na dokładne zbilansowanie diety, czy raczej luźno trzymasz się zasady karmienia nieprzetworzonymi produktami? Opisz przykładowe dzienne menu Twojego psa.

Samiec staffika jada szyje, grzbiety i skrzydła indycze, mostki wieprzowe, żołądki indycze i tuszki z królika; suka prócz tego jada również korpusy z kaczki, gęsi i kury, skrzydła z kaczki, skrzydła, żołądki, serca i uda kurze, mięso wołowe, czasami jajka, jogurt naturalny. Oba psy dostają warzywa i owoce (ogórki, jabłka, gruszki, banany, cykorię, sałatę, brokuły, buraki czerwone, marchew, pomidory) oraz suplementy w postaci oleju z łososia, tranu, miodu naturalnego i suszonych alg. Dietę bilansuję na przestrzeni tygodnia, w przybliżeniu na 4 części mięsnych kości z drobiu/królika, 1 część kości wieprzowych/wołowych, 1 część podrobów z warzywami. Przykładowe dziennie jadłospisy samca staffika (alergik):

*700 g szyjek i skrzydeł indyczych

*600 g mostków wieprzowych

*350 g żołądków indyczych, 250 g warzyw i owoców, łyżka oleju z łososia, łyżeczka tranu, łyżka alg, łyżka miodu

Przykładowe dzienne jadłospisy suczki:

* 300 g korpusu z kaczki i 100 g skrawków wołowych

* 3 skrzydełka z indyka, mały jogurt naturalny, jajko, łyżeczka miodu

* 250 g serc kurzych, 200 g warzyw i owoców, łyżka oleju z łososia, łyżeczka tranu, łyżka alg.